Verhaal van An (verplicht)

Nadat An het slechte nieuws heeft gehoord, barst ze in tranen uit. Haar geliefde armband die ze van haar oma gekregen heeft bleek niet de echte armband te zijn.... Haar moeder wilt haar kalmeren, maar dat helpt op dat moment niet, en wilt gewoon even alleen zijn om de dingen te laten bezinken. Wanneer ze thuis komt, kruipt ze onmiddellijk in haar knusse bed, waar ze begint na te denken. Eigenlijk hé, denkt An bij haarzelf, was het wel lief van mijn ouders dat ze mij dat toen wouden besparen. Ze vertelt het hele verhaal bij haar man die na een lange dag werken bij haar in bed kruipt. Hij reageert net zoals zij wilde dat hij zou reageren, en maande haar aan om morgen met haar ouders te gaan praten. En dat deed ze! De volgende dag kwam ze aan bij haar ouders en vertelde hun dat ze het wel lief vond dat ze al die moeite voor haar hadden gedaan, en ze is blij dat ze toen op dat moment niet wist dat het een "namaak" armband aan het dragen was. Het verlies van haar oma zat nog veel te vers in het geheugen, en nu heeft ze het ondertussen al een plaats kunnen geven. Wat niet weg neemt dat ze nu op dit moment nog steeds de armband draagt, om diverse redenen! Ze draagt de armband nog altijd omdat haar ouders indertijd zoveel moeite hebben gedaan voor haar, dat ze het zo een mooi gebaar vind, en ze anderzijds beseft ze dat het niet om de armband draait, maar wel om de nagedachtenis aan haar oma.!